Ebeveynlerin en çok zorlandığı dönemde, konuşmayı sürdürmek için pratik olmayan ama işe yarayan bir bakış.
Bu konuya dair en sık duyduğum cümle şu: “Bunu konuşacak kadar önemli mi bilmiyorum.” Oysa bir şeyin sizi meşgul ediyor olması, üzerine konuşulmayı hak etmesi için yeterli bir sebep.
Zorlandığımız durumlarda çoğu zaman iki şey aynı anda oluyor: bir yandan yaşadığımız şeyle uğraşıyoruz, bir yandan da bu şeyi yaşıyor olmakla uğraşıyoruz. İkinci katman, ilkinden daha yorucu olabiliyor.
Anlaşılmak, çözülmekten önce gelir. Çoğu süreç, bir şeyi düzeltmeye çalışmadan önce onu gerçekten görmekle başlar.
Terapi odasında yapılan şey, size ne yapmanız gerektiğini söylemek değil. Yaşadıklarınızı birlikte anlamlandırmak ve zaman içinde size uygun yolları görünür kılmak. Bu, dışarıdan beklendiğinden çok daha yavaş ve çok daha kalıcı bir süreç.
Nereden başlanır
İlk adım genellikle en zor olanı. Bir mesaj yazmak, bir randevu almak, kapıdan girmek. Bu adımı atmak için kendinizi hazır hissetmeniz gerekmiyor; çoğu kişi hazır hissetmeden geliyor ve bu tamamen olağan.
- Ne söyleyeceğinizi önceden planlamanız gerekmez.
- Randevu için tek bir mesaj yeterli.
- Devam edip etmemeye görüşmenin sonunda siz karar verirsiniz.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır ve bireysel bir değerlendirmenin yerini tutmaz. Kendinizle ilgili bir konuda destek almak isterseniz iletişime geçebilirsiniz.
Randevu al
